Nieważne, że rysować nie lubisz. I tak po pewnym czasie zaczynasz w to wierzyć i trzymać się tego, jak jakiegoś niepodważalnego dogmatu.
To samo odnosi się do opinii, jakie my mamy o innych. Opinie te nie są oparte na jakiś poważnych, czy choćby pobieżnych, analizach. Po prostu mamy swoje wyobrażenie o innych. Ile razy zdarzyło się czekając na kogoś spóźniającego się na spotkanie myśleć: „ten to zawsze się spóźnia”, albo „to d... jeden, zawsze mnie lekceważy”. A przecież powody spóźnienia mogą być różne.
Ten sposób postrzegania rzeczywistości wypływa w istotny sposób na nasze życie. To nasze nastawienie często blokuje nasz rozwój, wpływa na nasze relacje z innymi, zamyka nas w jakimś zaklętym kręgu własnych niemożności. Chyba każdy zgodzi sie z twierdzeniem, że gdy myślimy o winie osoby, która spóźnia się na spotkanie, to prawdopodobnie spotkanie zacznie się od wymówek. Z całą pewnością będzie to miało wpływ na dalsze wydarzenia.
Możemy to jednak zmienić poprzez zmianę postrzegania rzeczy, wydarzeń i siebie.
Zróbmy ćwiczenie.
Zastanówmy się nad jakąś sytuacją z naszego życia, np. głośny sąsiad.
Po pierwsze popatrzmy na to z naszej perspektywy. Jak to wydarzenie na nas wpływa? Co czujemy?
Po drugie, popatrzmy na to oczami tej drugiej osoby. Wczujmy się w sytuację tej drugiej osoby. Takie podejście pozwala na lepszą komunikację. Jest szczególnie przydatne, gdy chcemy naprawić z kimś relacje, gdy pracujemy nad swoim związkiem, gdy mamy trudnego współpracownika.
Po trzecie. Popatrzmy na to wydarzenie z punktu widzenia obserwatora, kogoś nie włączonego w to wydarzenie. Można popatrzeć na to z punktu widzenia konsultanta, nauczyciela, doradcy czy może rodzica.
Róbmy takie ćwiczenia każdego dnia, a zobaczymy, jak zmienia się otaczająca nas rzeczywistość.
